16 اوت 2023- نارسایی قلبی (HF) شایع‌ترین بیماری است که علائم آن در طول زمانهای متغیری ثابت می ماند اما ناگهان با وجود ادامه ی درمان، بیمار دوره‌هایی از بدتر شدن علائم را تجربه می کند. تقریباً 25 درصد از بیمارانی که به دلیل بدتر شدن نارسایی قلبی (WHF) در بیمارستان ها بستری می شوند، پس از مرخص شدن ظرف 30 روز مجدداً بستری می شوند. مطالعات نشان داده اند که مهارکننده های کوترانسپورتر گلوکز سدیم(SGLT)  خطر مرگ قلبی عروقی و بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبیرا در بیماران مبتلا به HF مزمن با کسر جهشی کاهش یافته (HFrEF) یا HF با کسر جهشی حفظ شده (HFpEF) کاهش می دهد.

محققان در یک مطالعه تصادفی دریافتند که در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که به دلیلبدتر شدن نارسایی قلبی در بیمارستان بستری شده بودند و قبل از ترخیص درمان با سوتاگلیفلوزین را شروع کرده بودند، کاهش قابل توجهی در مرگ و میرهای قلبی عروقی و حوادث HF در 30 و 90 روز پس از ترخیص نشان دادند، که بر اهمیت شروع درمان با مهار کننده های کوترانسپورتر گلوکز سدیم قبل از ترخیص تاکید دارد. یافته های این مطالعه در JAAC: Heart Failure منتشر شده است.

نویسندگان یک کارآزمایی با نامSOLOIST-WHF (اثر سوتاگلیفلوزین بر رویدادهای قلبی عروقی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 پس ازبدتر شدن نارسایی قلبی)را برای ارزیابی اثربخشی سوتاگلیفلوزین در مقابل دارونما، بر کاهش مرگ و میر و حوادث مرتبط با HF در بین بیمارانی که این درمان را قبل از مرخص شدن از بیمارستان یا در زمان ترخیص شروع کردند، انجام دادند. نقطه پایانی اصلی مورد نظر، مرگ قلبی عروقی یا رویداد مرتبط باHF (بستری شدن در بیمارستان به دلیل HF یا ویزیت در بخش مراقبت های فوری) بود که طی 30 و 90 روز پس از ترخیص بیمارانی که به دلیلWHF  بستری شده بودند، رخ می دهد. مقایسه‌های درمان با مدل‌های خطرات متناسب، نسبت های خطر، فاصله ی اطمینان 95 درصد و مقادیر P انجام شد.

یافته های کلیدی این مطالعه عبارتند از:

· در مجموع 1222 بیمار بطور تصادفی انتخاب شدند، که 596 نفر از آنها سوتاگلیفلوزین را در زمان ترخیص یا قبل از ترخیص دریافت کردند.

· سوتاگلیفلوزین نقطه پایانی اصلی را در 30 روز پس از ترخیص (نسبت خطر 0.49 ؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 0.27-0.91،= P  0.023) و در 90 روز پس از ترخیص (نسبت خطر0.54؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 0.35-0.82؛ 0.004P =) کاهش داد، همچنین مرگ و میر ناشی از همه علل را در 90 روز پس از ترخیص(نسبت خطر0.39؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: 0.17-0.88؛ 0.024P =) کاهش داد.

· در آنالیزهای زیرگروهی، سوتاگلیفلوزین نقطه پایانی اصلی 90 روزه را بدون توجه به جنس، سن، نرخ فیلتراسیون گلومرولی تخمینی، پپتید ناتریورتیک N ترمینال نوعB ، کسر جهشی بطن چپ، یا استفاده از آگونیست گیرنده مینرالوکورتیکوئید، کاهش داد.

· سوتاگلیفلوزین به خوبی تحمل شد، اما میزان عوارضی مانند اسهال و حوادث مرتبط با حجم، کمی بیشتر از دارونما بود.

محققان نتیجه گیری کردند که شروع سوتاگلیفلوزین قبل از ترخیص در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که به دلیل WHF در بیمارستان بستری شده بودند، به طور قابل توجهی باعث کاهش مرگ و میر قلبی عروقی و حوادث HF در 30 و 90 روز پس از ترخیص گردید که بر اهمیت شروع درمان با مهار کننده های کوترانسپورتر گلوکز سدیم قبل از ترخیص تاکید دارد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/cardiology-ctvs/news/initiation-of-sotagliflozin-before-discharge-in-diabetes-patients-with-worsening-hf-improves-outcomes-115857